Ben William

Yazar: Azra Mercan

Editör: Nahide Rana Can (13 yaşında)

Çizer: Rabia Betül Koçyiğit (11 yaşında)

Merhaba, ben William. Başarılı bir bilim adamı olan Bay Edison'un asistanıyım. 14 yaşındayım, Amerika'da Ohio şehrinde fakir bir mahallede, annem ve kız kardeşimle birlikte yaşıyorum. Evimiz mahalledeki çoğu ev gibi eski bir ev. Ayrıca tavanı su akıtıyor ve pencereler de hava alıyor. Bazen de tuvalet borusu tıkandığı için tuvalet taşıyordu. Anlayacağınız; evimizin kapsamlı bir tadilata ihtiyacı vardı. Bunun için de epeyce bir paraya ihtiyacımız vardı.

 Bay Edison çalışkan, zeki ve babacan bir insandı. En büyük özelliği kafasına koyduğu hedefe gece gündüz demeden çalışarak ulaşması ve defalarca denemekten bıkmamasıydı. Her başarısızlıktan ders çıkarırdı. Ona asistanlık yapmayı seviyorum. Bay Edison ile birkaç küçük buluş gerçekleştirmiştik. Ama son araştırmalarımızdan özellikle bir tanesine Bay Edison çok önem veriyordu. “Bu araştırma eğer başarılı olursa tüm karanlıklar aydınlığa kavuşacak!” sözünü sık sık kullanırdı. Bu çalışma benim için de çok önemliydi. Çünkü deneyimiz başarılı olur ve patenti alırsak Bay Edison evimizin tadilatını yaptırmaya söz vermişti

Bay Edison “Tüm karanlıklar aydınlığa kavuşacak” derken ne demek istemişti? Aslında aydınlatma için gaz lambaları ve mumlar vardı. Ama bunlar yetersizdi ve tehlikeliydi. Ayrıca çabucak bitiyordu.

Çalışmamız hakkında biraz bilgi vereyim: elektrik akımı bir malzeme üzerinden geçerken dirençle karşılaşır. Direnç ise ısınmaya yol açar. Bu malzeme çok fazla ısınınca yanma gerçekleşir. İşte biz yanma sırasında açığa çıkan ışığı kullanarak bir aydınlatma aracı yapmak istiyoruz.

Şu anda üzerinde çalıştığımız en büyük sorun, üzerinden akım geçecek olan en uygun malzemeyi bulmak. Bay Edison ile ilk denememizde kullandığımız sakal kılı çabucak yanarak tükendi. Bay Edison'a balık oltası ipini önerdim. "Neden olmasın? Deneyelim!” diyerek önerimi geri çevirmedi. Ama olta ipinin akıbeti sakal kılının akıbeti ile aynı oldu. Olta ipi daha kalın olduğu için başarılı olacağını sanıyordum. Demek ki asıl olan kalın olması değil dayanıklı olmasıymış.

Bay Edison "Daha uzun süre dayanacak bir şey lazım" dedi. “Bay Edison çok yaşa. Sen öyle deyince aklıma karbonlaştırılmış bambu lifi geldi. Hem ucuz hem dayanıklı" dedim. "Sen de yaşa. Bir sürü şey geliyor aklına. Böyle devam et. Aferin sana.” dedi Bay Edison. Denediğimizde şu ana kadarki en iyi sonucu almıştık. Ama tam olarak istediğimiz noktada değildik. Çünkü deneyleri açık ortamda yaptığımız için dış etkenler malzemeden alacağımız verimi düşürüyordu. Bay Edison şöyle dedi “Kullandığımız malzemelerden en çok hangisi dayandı.” Ben de “Tabii ki de karbonlaştırılmış bambu lifi” dedim. “O halde karbonlaştırılmış bambu lifini cam fanus içinde deneyelim.” dedi. Tüm denemelerimize rağmen istediğimiz sonucu alamıyorduk. Bay Edison sinirlenmeye başlamıştı. Kendini sakinleştirmeye çalışıyordu. Defalarca deneme sonunda başardık. Son olarak cam fanusun içindeki havayı vakumlayarak şu ana kadar ki en iyi sonuca almıştık. Bay Edison dünyayı aydınlatmıştı ve buna bir isim verecekti. Günlerce düşündü ve sonunda bu icadına “ampul” ismini verdi. Bay Edison icadını herkese göstermek için halkı mahallenin meydanına çağırdı. Bay Edison icadını herkese gösterdikten sonra gazetelerde “Sihirbaz Edison” diye yazmaya başladı. Ben bunu duyunca çok sevinmiştim. Hemen Bay Edison’a giderek “Bay Edison icadından sonra gazetelerde senden Sihirbaz Edison diye bahsediliyor” dedim. Şaşırdı ve sevindi. “Tabii ki de sihirbazım. Başka ne olacaktım.” dedi.

Ertesi gün patent için gerekli olan belgeleri hazırladık ve Patent Enstitüsü'ne başvurduk. Birkaç gün sonra incelemeler tamamlanınca patent hakkımızı aldık

Bay Edison verdiği sözü tutmuştu. Evimizi baştan aşağı yenilemişti. Annem evin son halini gördüğünde mutluluktan ağlamıştı. Evimiz yenilendikten sonra ilk ziyaretçimiz Bay Edison'dı. Bilin bakalım hediye olarak ne getirmişti...