top of page

BİR KÖPEĞİN KAHRAMANLIĞI

Elif Aişe Saraç
1 gün önce
1 dakikada okunur

Yazar: Elif Aişe Saraç (10 yaşında)

Çizer: Fatma Zehra Demirci (13 yaşında) Editör: Zeynep Gökçe Polat ( 10 yaşında)

Merhaba, ben uzun kuyruk. En azından benim lakabım bu! Neyse saçmalamanın bir anlamı yok aslında ben bir köpeğim ama bildiğiniz köpeklerden değilim!

 

Ben bir parkın bekçi köpeğiyim ama bu park normal bir park değil. İçinde eski püskü ama özel olan bir müze var. Müzenin duvarları sarmaşıklarla kaplı ama içi tertemiz, tek bir toz tanesi bile yok. Neyse ben de bu müzeyi koruma görevini üstlendim ancak bu görev çok önemli bir görev. Aslında ben bu görevde yalnız değilim arkadaşlarımla birlikteyim. Hepimizin bu müzenin içindeki tarihi eserleri, önemli eşyaları ve portreleri koruyoruz diye başlıyordu günlük. Evet bu günlükteki köpek benim şimdi size en sevdiğim anımı okuyayım.

 

Benim en güzel anım kemiğimi gömerken bulduğum tarihi eserdi. Bu benim hayatımın en güzel anıydı. Her köpek için de öyledir, her köpek hayatı için. Şimdi size o olayı ayrıntılı anlatacağım. O gün ben yine gece nöbetindeydim müzenin etrafında dolanıyordum. Hava biraz soğuktu tüylerim donmuştu, fakat bu çok normaldi, çünkü kış aylarındaydık. Müzenin arka tarafına gelince burnuma bir kemik kokusu geldi.

 

Hemen kokunun geldiği yere gittim, gittiğimde bir adamın yere çökmüş bir şeyi gömdüğünü gördüm. Adam simsiyah giyinmişti demek ki hırsızdı. Çünkü bizim burada çalışanlar bordo rengi giyinirler hırladım ayağa kalktı hızla müzenin bahçe duvarına tırmandı ama ben son anda paçasından yakalayıp aşağı çektim. Üstüne çıktım ve havlamaya başladım. Biraz sonra güvenlik görevlileri yanımdaydı, suçluyu yakaladılar. Ben de adamın ben gelmeden önce gömmeye çalıştığı şeye bakmaya gittim. Bu bir tarihi eserdi! Hemen tarihi eserleri aldım ve birlikte karakola gittik. Adamı tutukladılar, bana da ödül olarak lahmacun verdiler. Lahmacunun tadı kazandığım zafer kadar tatlıydı.

 


 

 

 

 

 
 

©2022, Dergi Mudita, her hakkı saklıdır.

bottom of page