Garip Kral
Yazar: Elif Aişe Saraç (10 yaşında)
Çizer: Elif Sena Bilgin (14 yaşında) Editör: Gülce Lina Ebik (9 yaşında)

Bir varmış, bir yokmuş,
Evvel zaman içinde,
Kalbur zaman dışında,
Develer berber iken,
Pireler tellal iken,
Bebek masal dinlerken,
Annesi masala başlamış.
Bir cadı varmış zamanın birinde,
Bütün yaşlıları büyülermiş gizlice.
Büyü yaptığı yaşlılar huysuzlaşırmış,
Cadının neden yaptığı bilinmezmiş.
Bu cadının amacı neymiş?
Neden yaşlıları büyülermiş?
Aslında bunun bir nedeni varmış,
Cadının içinde bir öfke yatarmış.
Dedesi onu hep azarladığı için,
Öç almaya başlamış bütün yaşlılardan.
Yaşlılar huysuzlaşınca,
İnsanları rahatsız edermiş durmadan.
Bazen başkalarına zarar verir,
Bu yüzden tehlikeli hâle gelirlermiş.
Bir peri şehri varmış,
Bu şehrin bir padişahı varmış.
Ancak padişahın bir derdi varmış:
Yaşlıları huysuzlaştıran cadı!
Aslında kralın halkı düşündüğü yokmuş,
Onun aklı hep kendisiymiş.
Çünkü kral da yaşlanmaya başlamış,
Cadının büyüsüne uğramaktan korkarmış.
Kral hemen haber salmış şehre,
Bütün doktorları çağırmış sarayına.
Doktorlar gelmiş, ancak bir şartları varmış:
Kral artık halkına iyi davranacakmış.
Kral öyle kolay kolay pes etmemiş,
Doktorları tehdit etmekten çekinmemiş.
Ama doktorlar kararlarından vazgeçmemiş,
Kral da düşüneceğini söylemiş.
Aslında kral çaresizmiş,
İster istemez şartı kabul etmiş.
Bir gençleştirme iksiri hazırlatmış,
İksiri bütün yaşlılara dağıtmış.
Kral iksiri halkına dağıtmış,
Artık halkını da düşünmeye başlamış.
Halkına iyi davrandıkça,
İyilik görmüş halkından karşılıkça.
Kral sonunda akıllanmış,
Halkından özür dilemiş.
Cadı uyurken asasını almış,
Köylüler kötülüklerin bittiğini sanmış.
Ama hiç de öyle değilmiş,
Cadı yeni bir kötülüğe girişmiş.
Artık insanları doğrudan kaçırıyormuş,
Köylüler başta bunu anlamıyormuş.
Sonra gerçeği fark etmişler,
Başka köylerden de haber almışlar.
Bütün bunları yapan cadıymış,
Kötülükleri giderek artmış.
Köylüler öyle boş boş duramazmış,
Cadının nerede yaşadığını biliyorlarmış.
Hemen bir plan yapmışlar,
Planı uygulamaya başlamışlar.
Önce köyün en zengin kişisini seçmişler,
Sokaklarda birkaç kişiyi görevlendirmişler.
Bu kişiler bağırarak dolaşmış,
Zengin adam hakkında konuşmuşlar.
Aslında planları çok basitmiş,
Cadının zengini kaçırmasını bekleyeceklermiş.
Cadı onu kaçırmaya geldiğinde,
Yakalayacaklarmış kıskıvrak hemen.
Planları işe yaramış,
Cadı zengini kaçırmaya gelmiş.
Köylüler onu kıskıvrak yakalamış,
Cadı sonunda tutuklanmış.
Herkes çok mutlu olmuş,
Kötülükler sona ermiş.
İksirlere artık gerek yokmuş,
Ama halk iksiri bir gelenek saymış.
Bu yüzden iksirler içilmeye devam edilmiş,
Köyde eski günler geride kalmış.
O günden sonra her şey değişmiş,
Cadı o köye bir daha gelmemiş.
Artık kötülük yapamıyormuş,
Herkes mutlulukla yaşıyormuş.
Gökten üç karpuz düşmüş,
Biri bu masalı anlatanın başına,
Biri bu masalı dinleyenlerin başına,
Biri de bu masalda adı geçenlerin başına düşmüş.


