Ejderhalar Da Ağlar
Yazar: Ravza Sare Azaklı (9 yaşında)
Çizer: Elif Alparslan (12 yaşında) Editör: Lina Birinci (11 yaşında)

Bir varmış bir yokmuş,
Evvel zaman içinde,
Kalbur saman içinde,
Develer tellal iken,
Manda berber iken,
Bir kurt bir kuzuyu emzirirken...
Diyarlar ötesinde bir vadi,
Yeşil mi mavi mi?
Bulutlara ulaşan dağlar
Korkunç yaratıkların beşiği.
Ejderhalar, timsahlar,
Kimi kırmızı, kimi yeşil,
Kimi ateş saçar,
Kimi önüne çıkanı yutar.
Bir ejderha çıkmış dağdan,
İnmiş bir mahalleye.
Bir çocuğu kapmış,
Uçmuş kimsenin göremeyeceği bir yere.
İnmişler dört bir yanı sularla kaplı,
Yemyeşil bir adaya.
Çocuk uyanmış, bakakalmış
Gülen gözleriyle Ejderhaya
Ejderha ağzını kocaman açmış.
Çocuğu yutacakmış
Ejderhanın çok aç olduğunu düşünen çocuk,
Yerde bulduğu Hindistan cevizini ona uzatmış
Tek lokmada yutmuş Hindistan cevizini,
Çocuğu kanatlarının altına alıp
Deniz kenarına doğru yol almış,
Çocuğun kaçacak yeri kalmasın diye düşünerek
Denize doğru ateş püskürtmüş ejderha.
Niyeti çocuğu korkutmakmış.
Bunu oyun sanan çocuk
Elleriyle su atmış ejderhaya.
Öfkeyle kanat çırpmış ejderha
Suyun yanından uzaklaşarak.
Kovalamaca oyunu sanmış bu kez çocuk
Koşmuş kahkahalarla ejderhanın ardından.
Çocuğun tatlı sesiyle sakinleşen ejderha
Bir anda durmuş çiçeklerin ortasında.
Çocuk yakaladım seni diyerek
Sarılmış ejderhaya.
Rengarenk çiçeklerden toplayıp
İki buket yapmış çocuk.
Birini ejderhaya vermiş
Diğeri annesi içinmiş.
Hadi evime götür beni
Annemi çok özledim demiş.
Ejderha gözünde bir damla yaşla
Sırtına alıp çocuğu süzülmüş semaya.


