top of page

Ejderhalar Da Ağlar

Ravza Sare Azaklı
1 gün önce
1 dakikada okunur

Yazar: Ravza Sare Azaklı (9 yaşında) 

Çizer: Elif Alparslan (12 yaşında) Editör: Lina Birinci (11 yaşında)              

Bir varmış bir yokmuş,

Evvel zaman içinde,

Kalbur saman içinde,

Develer tellal iken,

Manda berber iken,

Bir kurt bir kuzuyu emzirirken...

Diyarlar ötesinde bir vadi,

Yeşil mi mavi mi?

Bulutlara ulaşan dağlar

Korkunç yaratıkların beşiği.

Ejderhalar, timsahlar,

Kimi kırmızı, kimi yeşil,

Kimi ateş saçar,

Kimi önüne çıkanı yutar.

Bir ejderha çıkmış dağdan,

İnmiş bir mahalleye.

Bir çocuğu kapmış,

Uçmuş kimsenin göremeyeceği bir yere.

İnmişler dört bir yanı sularla kaplı,

Yemyeşil bir adaya.

Çocuk uyanmış, bakakalmış

Gülen gözleriyle Ejderhaya

Ejderha ağzını kocaman açmış.

Çocuğu yutacakmış

Ejderhanın çok aç olduğunu düşünen çocuk,

Yerde bulduğu Hindistan cevizini ona uzatmış

Tek lokmada yutmuş Hindistan cevizini,

Çocuğu kanatlarının altına alıp

Deniz kenarına doğru yol almış,

Çocuğun kaçacak yeri kalmasın diye düşünerek

Denize doğru ateş püskürtmüş ejderha.

Niyeti çocuğu korkutmakmış.

Bunu oyun sanan çocuk

Elleriyle su atmış ejderhaya.

Öfkeyle kanat çırpmış ejderha

Suyun yanından uzaklaşarak.

Kovalamaca oyunu sanmış bu kez çocuk

Koşmuş kahkahalarla ejderhanın ardından.

 

​Çocuğun tatlı sesiyle sakinleşen ejderha

Bir anda durmuş çiçeklerin ortasında.

Çocuk yakaladım seni diyerek

Sarılmış ejderhaya.

 

​Rengarenk çiçeklerden toplayıp

İki buket yapmış çocuk.

Birini ejderhaya vermiş

Diğeri annesi içinmiş.

​Hadi evime götür beni

Annemi çok özledim demiş.

Ejderha gözünde bir damla yaşla

Sırtına alıp çocuğu süzülmüş semaya.

 


 
 

©2022, Dergi Mudita, her hakkı saklıdır.

bottom of page