top of page

Kardeşim Doğdu Beşikten Atladı

Ayşe Zümra Bağcı
1 gün önce
2 dakikada okunur

Yazar: Ayşe Zümra Bağcı (10 yaşında)

Editör: Feride Kara (9 yaşında)

Bundan uzun yıllar önce, minicik bebekler annelerinin karnından çıkar çıkmaz konuşur, koşar, resim yapar, üretmeye ve düşünmeye başlardı. Onların bizden tek farkı vücutlarının biraz küçük olmasıydı. Bebeklerin bir de genel kurulu vardı. Önemli meseleler burada konuşulurdu. Her kuşakta bebeklerin başkanı da değişirdi. Sonuçta bir bebeğin yaşlanana kadar bebeklere başkanlık etmesi biraz garip olurdu.

O yıl bebeklerin başkanı Meryem adında Arap asıllı bir bebekti. Başkanlığının 4. ayında, 18.04.1324 tarihinde Amerika’da Oliver James adında bir bebek dünyaya geldi. Oliver, biraz tembel ve üşengeç biriydi. Doğduğu andan itibaren konuşmak için ağzını bile açmamış, tüm gün yerinde yatmıştı. Bu nedenle anne babası, onun özel bir çocuk olduğunu düşündüler ve üzerine titremeye başladılar. Onu en güzel yataklara yatırmaya, tüm gün onu eğlendirmek için önünde palyaço olmaya, hiç iş yaptırmamaya öyle alışmışlardı ki, Oliver bunların devamının gelmesini istedi ve bu nedenle, aklı gayet yerinde olsa da özürlü gibi davranmaya devam etti.

Bu konuyu diğer bebekler hemen Meryem’e yetiştirmişlerdi. O zamanlar Meryem pek ilgilenmese de ondan sonra başkan olan Ayşe bu meseleyi masaya yatırdı. Acaba Oliver gerçekten özel bir çocuk muydu? Herkes bu sorunun cevabını arıyordu.

Günlerden bir gün, bir toplantı düzenlendi. Türk, İngiliz, Fransız, Japon, Arap ve İtalyan’dan oluşan 55 kişilik yönetim kurulu, bu sorunu tartışacaklardı. Toplantı çok çekişmeli geçti ancak hiçbir karara varamadılar. İki yıl boyunca yönetim kurulunu birbirine düşüren fakat hiçbir karara varılamayan toplantılar yapılmaya devam edildi. Çıkan çatışmalar sonucu Ayşe görevden alınıp yerine Kanadalı Tiffany getirildi.

İki yıl sonra herhangi bir tedavi uygulanmamasına rağmen Oliver yavaş yavaş düzeldi. Böyle bir hastalık yoktu. Düzelmesinin ardından konseye çağrılan Oliver da suçunu itiraf edince sıkıntılı dönem bitti sanan bebekler yanılıyordu. Şimdi yeni bir konu ortaya çıkmıştı.

Bu olayı duyan yönetim kurulu, bunun haksızlık olduğunu düşünerek Oliver’ın cezalandırılmasını istedi. Bunun üzerine Oliver bir ay için hapse atıldı. O sırada, biraz tembel olan Tiffany’nin aklına bir fikir geldi. Fikir şuydu: Tüm bebeklerin Oliver gibi yaşaması. Bu fikir hızla benimsendi. Fakat hayata geçirmeleri için çok uğraşmaları gerekti. Bu da ancak karardan iki kuşak sonraki Başkan Kamer zamanında gerçekleşebildi. Kamer aceleciydi, makama gelir gelmez bunu yapılacaklar listesine eklemiş, nihayetinde 6 aylıkken bunu başarmıştı. O zaman şu genelge yayımlanmıştı:

Aramızdan bir bebek, farklı yaşamın perdelerini araladı. Amerikan Oliver James, bebeklerin istediklerinde ne kadar refah bir hayat yaşayabileceklerini bizlere gösterdi. Onun yaşadığı parmak ısırttırıcı hayat bundan böyle bizlere örnek olacak, tüm bebekler zevk-ü sefa içinde yaşayacak ve acımasız hayata 2 yaşından önce atılmayacak. Hiçbir şeyden sorumlu olmayacak. Bu nedenle yalnızca bebeklere açık olan kurum ve mekanlar kapatılmıştır. Bebeklerin sırrını açık edenler cezalandırılacaktır. Yeni hayatımız hayırlı uğurlu olsun.

Bu anlaşmaya uydukları için bebekler aciz görünüyorlar. Oysa onların dikkatlerini çok çekerseniz yerlerinden kalkacaklardır. Fakat bunun bilimsel açıklaması yok çünkü bazı büyüklerin hayal gücü bu kadar geniş değil ve böyle bir şeyi akıllarının ucundan bile geçirmiyorlar. Peki ben bunu nasıl öğrendim? Şöyle:

Annem geçen yıl doğum yaptı. Kardeşim Yasir doğar doğmaz beşiğinden indi ve gözünü ovuşturdu. Bunun üzerine doğal olarak şaşırdık. Ertesi gün her şeyi anlattı.

Bebeklerin köşe bucak sakladığı sırlarını artık biliyorsunuz. Sakın bunu bebeklere söylemeyin. Rahatlarını bozmayalım...




 
 

©2022, Dergi Mudita, her hakkı saklıdır.

bottom of page