Kutup Ayılarının Yeni Evi
Yazar: Zeynep Asya Er (8 yaşında)
Çizer: Elif Kutun (12 yaşında)
Editör: Mehmet Erhan Demir (12 yaşında)
Uzun zaman önce bir gün kutup ayıları Kuzey Kutbundan sıkılmış, çünkü buzlar eriyormuş. Fred, “Ben buradan sıkıldım yeni bir yere gitsek olmaz mı?” deyince yeni bir ev aramaya koyulmuşlar. Ama hiçbiri nereye gideceklerini bilmiyormuş. Fred birden, büyükbabasının anlattığı hikayeyi hatırlamış. Hikaye şöyleymiş:
“Kutup ayılarının sıkıldığı zamanlar bir kız varmış. Kız, bir geziye çıkmış ve bir kutup ayısı alıp, onu beslemiş. Kutup ayısını yaşam alanına geri götürdüğünde, kutup ayısı en zeki, en çalışkan, en iyi, en sağlıklı, en terbiyeli ve en yetenekli kutup ayısı olmuş.”
Bunun üzerine kutup ayıları insanlarla yaşamaya karar vermişler. Kutuplardan İstanbul’ a giden uçağa bilet almışlar.
Uçakta herkes onları alkışlamış ve “hoş geldiniz” demiş. Ayrıca tokalaşmış da.
19 saatte varmışlar. Şehirde koca koca bavullarıyla herkesi selamlamışlar. Kutup ayılarının arasında şarkıcı olanlar varmış. Herkes onlardan imza almış. Şenlik olmuş! Akşama doğru kutup ayıları ortak bir ev seçmişler. Ve o eve gitmişler.
Kapıyı açan teyze “Hoş geldiniz. Kahve içer misiniz? Şimdi ben size sıcak yataklar da hazırlarım. Zaten fazladan 13 yatağım var. Buyurun.” demiş.
Ama tam 14 kutup ayısı varmış. Sonra teyze onlara Türk kahvesi yapmış. Konuşmuşlar, kutup ayıları dertlerini anlatmış. Yatak vakti gelince, bir kutup ayısı haliyle dışarıda kalmış. O da teyzenin yatağında yatmış ve teyze de koltukta. Çünkü kutup ayısını koltuğa yatırmaya gönlü razı olmamış. Sonraki gün kutup ayıları ve teyze alışveriş merkezine gidip iki yatak almışlar. Bir tane fazla çünkü bir tanesi hamileymiş. Çok geçmeden minik kutup ayısı doğmuş. Adını Nota koymuşlar çünkü salondaki piyanoya meraklıymış ve çok güzel çalıyormuş.
Bu böyle sürüp gitmiş. Kutup ayıları İstanbul’daki balıkçıları çok seviyormuş.
Ama başlarına ne geleceğini bilmiyorlarmış.
Yine sıradan bir gün, balıkların o muhteşem kokusu tüm mahalleyi sarmış. Etrafta “simitciii ” diye bağıran insanlar varmış. Ama en güzeli balıklarmış. Onlar da paralarını alıp balık almaya gitmişler fakat teyze evde kalmış, bu defa sadece kutup ayıları gitmiş. Ayıların balık almaya paraları yetmemiş. Bunun üzerine indirim yaptırmaya çalışmışlar, pazarlık etmişler. Bundan rahatsız olan balıkçı ise kavga çıkartmış. Hayatlarında insanlarla ilk kez kavga eden ayılar şaşırmışlar. Kaçmaya başlamışlardı. Bu esnada Fred büyük, önünde bir bahçe olan, rengarenk, 3 katlı ve boş bir ev görmüş. Oraya gidip sığınmışlar. Teyze bir şeyler olduğunu anlayıp, dışarı çıkmış. Bakmadığı yer kalmamış, ama bir yer hariç. Rengarenk Ev’de kutup ayılarını bulmuş. Dışarıdaki karmaşa sona erince o sıcak evlerine dönmüşler. Böylece hayatlarını sürmüşler.
