Okulda Sevgi Olmazsa
Yazar: Zeynep Asya Er (8 yaşında)
Çizer: Sabiha Ceren Karaçor (12 yaşında)
Editör: Zümra Babatürk (13 yaşında)
Sevgi hayatımızın anlamıdır. Dünyayı kurtarsan da, zengin olsan da, ya da çok güçlü olsan da seni seven yoksa ne yaparsan yap mutlu olamazsın. Hayatın anlamı kalmaz. Bunları kim mi anlatıyor. Tabii ki Muhallebi! Yani ben. Köpek olduğuma bakmayın siz. Tüm hikayeyi biliyorum.
Bir okul var ama o bildiğiniz okullara benzemiyor. O dünyanın en sevgi dolu okulu. Öğrenciler, öğretmenler hepsi çok iyi ama Bayan Nova hariç. O dehşet vericidir. Çocukları hiç sevmez. Geçen şunu duymuştum:
-O kurdeleler hiç yakışmamış ver bana!
-Peki hocam.
-Bana hoca değil, Sayın Bayan Nova diyeceksin!
-Tamamdır Sayın Bayan Nova.
Sanırım anlıyorsunuz. Herkes onu dinlemek zorunda aslında değil ama korktukları için ne derse yapıyorlar.
Bayan Nova çocukları hiç sevmez. Halbuki o da çocuk oldu. Neyse yine bir pazartesi günü, ortalık sakindi. Kimsecikler yoktu. Etraf soğuk bir his veriyor, sanki kötü bir şeyler olacak diyordu. O sırada sessizliği bozan ayak sesleri gelmeye başladı. Bayan Nova geliyordu ve herkese bahçeye çıkmasını emir etti. Ben de onlarla birlikte bahçeye çıktım. Bayan Nova ciddi bir konuşma yapacak gibi duruyordu.
“Çocuklar artık yeni bir devir başlıyor. Sevgi hayatta hiç işe yaramıyor. Sevgiyi hayatımızdan atacağız. Sevgisiz hayat çok daha iyi olacak. Okuldayken o minik beyinlerinizden sevgiyi çıkarın. Okulda sevgi kelimesi bile söylenmeyecek.”
Kimse ses çıkarmadı. Ortalık sessizdi, Bayan Nova kararından emin görünüyordu. Öğrenciler ilk başta bunu mantıklı buldu. Sonuçta Bayan Nova onlara kızmayacaktı “Belki de denemeliyiz” diye düşünmeye başladılar. Çocuklar ikna olmuştu. Bir sonraki gün kimse sevgili olmadı. Öğretmenler ceza ve binlerce ödev vermeye başladı. Öğrenciler sevgilerini gösterirken kötüleşmeye başladılar. Elleri kızarık eve giden çocuklar binlerce ödev yapmaya başladılar.
İşte ben burada geliyorum!
İlk önce köpeği olan bir öğrenci seçtim. Sonra onu takip edip evine vardım. Kapının önünde 2 kez havlayıp üzgün yüz ifadesi yaptım derken…
Kapı açıldı. Ayşe gelmişti. Ayşe’nin köpeği var. Adı Muz. İçeri girdim Muz oradaydı ona “Ayşe ile konuşmalısın sevgisiz hayat ona çok kötü geliyor. Eve kızarık ellerle gelince üzülmüyor musun? Bir de yarın Kaan ile birlikte benimle konuşsunlar.” dedim.
Cevap olarak şunu aldım: “Ayşe sevgisini kaybediyor. Kızarmış ellerle geliyor ve hemen uyuyor konuşamıyorum. Kim ile konuşun diyeyim . ”
“Muhallebi de, o beni tanır.”
Bir sonraki gün Ayşe ve Kaan’ı yanımda buldum.
“Ne oldu Muhallebi ?” dedi Ayşe
O sırada bir patlama sesi duyuldu. Buuumm! Bayan Nova sevgi engelleyici ilaçlar üzerinde çalışıyordu. Gizli bölmeye gittik. Onlara sevginin önemini anlattım.
Orada güzel bir plan yaptık. İşe koyulduk. Ayşe tüm çocuk ve öğretmenleri çağırdı. Çok geçmeden herkes bahçede toplandı. Kaan konuştu.
“Bugün toplandık çünkü sevgi hayatımıza yeniden giriyor!” Herkes sevindi. Derken Buuummm! Bayan Novanın sonu gelmişti.
