Parmaklarını Yersin Fırın

Yazar: Sabiha Ceren Karaçor (12 yaşında)

Editör: Öykü Cenebağı (10 yaşında)

Bulutların ışıl ışıl dans ettiği bir gündü. Şehrin meydanına yakın bir yer olan “Parmaklarını Yersin Fırın” da yeni bir gün başlamıştı. Bu fırından, her zaman olduğu gibi iştah açıcı kokular yükseliyordu. Etraftaki insanlar, bu iştah kabartıcı kokulardan oluşan daveti hemen kabul edip içeri giriyordu.

Bugün benim iş günümdü. Güzel duygular içinde yaptığım mis kokulu, Venüs soslu, damla çikolatalı keki fırından çıkardım. Üzerine biraz ışıltı tozu serpip servis tabağına aldım. Çok güzel olmuştu. Siparişler ardı ardına geliyordu. Bu yüzden fazla vakit kaybetmeden, renk değiştiren muzlu kurabiyeleri hazırlamaya başladım.

Hazırladığım kurabiyelerin pişmesine az kalmıştı. Az sonra fırından çıkaracaktım. Derken birden, bir ses duydum:

-Bayan Lezzetli siz misiniz hanımefendi?

Arkamı döndüm:

-Ben ikiz kardeşi Bayan Lezzet. Buyurun, siz kimsiniz?

-Ben Postacı Hızlı. İkiz kardeşinizin bir siparişi vardı.

-Merak etmeyin, ben kardeşi olarak ona iletirim.

-Memnuniyet duyarım Bayan Lezzet. Kolaylıklar dilerim.

-Bende, Postacı Hızlı. Teşekkür ederim.

Sipariş paketinin üzerinde “Canım kardeşim Bayan Lezzet” yazıyordu. Meraklandım, acaba ikiz kardeşim bana ne almıştı? Sipariş paketinin içinden uçma tozu, gülümseten toz, yıldız tozlu şeker ve Uranüs sosu çıktı. Çok mutlu olmuştum. Uçma tozunu alıp, fırından yeni çıkardığım renk değiştiren muzlu kurabiyelere serptim. Kurabiyeler uçtuğu için onları servis tabağına almama gerek kalmadı. Birden yine bir ses duydum:

-Bayan Lezzet, müsaadenizle bir şey sorabilir miyim?

-Buyurun Bay Nefis, sizi dinliyorum?

-Biraz Gezegen sosu, Şekerden krater ve tantana tozu verebilir misiniz acaba?

-Elbette Bay Nefis.

-Teşekkürler Bayan Lezzet, kolay gelsin.

-Rica ederim Bay Nefis. Size de kolaylıklar.

Parmaklarını Yersin Fırın’ın koku ve yiyeceklerinden sonra en belirgin özelliği herkesin kibar ve temiz yüzlü olmasıdır. Aslında bu özelliğini olduğu şehirden alır. Bu şehirde asık suratlı ve kötü insanlar yoktur. Herkes çok naziktir.

Çok geçmeden sıradaki yiyecek olarak zıplayan peynirli simitler hazırlamaya başladım. Bir yandan bir şarkı mırıldanıyor, bir yandan da hazırladığım simitleri fırına koyuyordum. Simitler fırındayken boş zamanım oldu. Balkona çıkıp temiz hava almak istedim:

-Bayan Enfes, ben bir süreliğine molaya çıkıyorum. Eğer Şef Bayıldım gelirse bilgilendirirsiniz.

-Elbette Bayan Lezzet, gerekli bilgilendirmeyi yaparım. Meraklanmayın. Size iyi molalar.

-Teşekkürler Bayan Enfes, kolay gelsin.

Parmaklarını Yersin Fırın’ın arka balkonuna çıktım. Derin bir nefes alarak tertemiz havayı içime çektim. Buram buram okaliptüs ve nergis kokuyordu. Muhtemelen yan taraftaki Mis Gibi Hanım’ın çiçek dükkânından geliyordu bu kokular. Biraz etrafa baktım. Parmaklarını Yersin Fırın’ın önündeki kuyruk kıvrılarak gelip, Farklı Nota Bey’in müzik kursunun arkasında kayboluyordu. Çok müşterimiz vardı. Onları daha fazla bekletmek istemedim. Hemen içeri girip Bayan Enfes’e geldiğimi haber verdim.

Zıplayan peynirli simitleri fırından çıkardım. Üzerlerine cam fanus örttüm ki hemen kaçmasınlar. Üzerlerine zorda olsa fısıltı sosu sürdüm. Bu sayede, arada bir şeyler fısıldamak için durup, zıplamaya ara vereceklerdi. Cam fanuslu bir şekilde onları da servis tabağına aldım.

Sıradaki yiyeceği hazırlamak için hemen Satürn’den gelen börek tarifine baktım. Satürn’den o kadar yeni gelmişti ki bu tarifi henüz ezberleyememiştim. Hemen onu da hazırlayıp üzerine dans tozu serptim. Neyse ki börekler bale gibi sakin bir dans yapmaya başladılar ki üzerine çelik kapak kapatmama gerek kalmadı.

Mesai saatim bitmişti. Şef Bayıldım “paydos” zilini çaldı. Üzerimi değiştirip çantamı taktım. Diğer çalışanlarla sohbet ede ede dışarı çıktım. Işıltılı bir gün daha sona ermişti.

Bir gün sizin de yolunuz “Parmaklarını Yersin Fırın”a düşerse, size seve seve ünlü, volkanik lavlı şarkı söyleyen pastadan ikram ederiz.