Küçük Dost Büyük İş

Yazar: Ahmet Salih Sevgi (14 yaşında)

Çizer: Ahmed Eren Öztürk 11 yaşında)

Editör: Bilge Özsoy

Güneşli bir yaz günüydü. Bilirsiniz, yazın sinekler, sivrisinekler, arılar evlerimize dolar. Bu ekipten olan Sinek Vızavu, maalesef ekibin evden kovulmuş grubundandı. Ama ne yapacaktı ki? Dışarıda kalınca yanıyor, içeride kalınca insanların ‘sineklik’ dediği şeyin tadına bakıyordu. Çöplüğe gidiyordu ancak çöp kokusundan artık bıkmıştı. Soğukta neyse de, sıcakta keskinleşen bu koku hiç çekilmiyordu. Kütüphaneye gitti, kovuldu. Okula gitti, yine kovuldu. Hastaneye gitti, tekrar kovuldu. Nereye gitse kovuluyordu. O da hayvanat bahçesine gitti. Hayvan kafeslerinin arasında uçuşuyordu. Bir süre sonra yine sıkıldı ve pişti.

Derken bir kafeste bir fil gördü. Filin adı Fulfa idi. Fulfa ona ters ters bakıyordu. Vızavu, Fulfa ile arkadaş olmaya karar verdi. Biraz zor olsa da arkadaş oldular. Birlikte hayvanat bahçesinden kaçmaya, başka yerlere gitmeye karar verdiler.

Fulfa bağlıydı ama Vızavu ipi çözdü. Fulfa kafesini “Çat!” diye kırdı. Eyvah! Çok mu ses çıkartmışlardı acaba? Galiba evet. Hayvanat bahçesi görevlileri hemen olay yerine geldiler. Ancak geç kalmışlardı. Fulfa homurdanarak üzerlerinden geçerken onlar sadece bakmakla yetindiler. Tabi öyle ellerini kollarını sallaya sallaya kaçamazlardı ya!

Hayvanat bahçesi müdürünün elinden zar zor kaçtılar. Vızavu “Kaçtık kaçmasına da, şimdi ne yapacağız?” diye sordu. Fulfa “Benim memleketime gidelim. Babaannem anlatmıştı. Adı Afuka mı Afika mı öyle bir şeydi,” dedi. Birlikte Afrika’ya gitmeye karar verdiler. 199 gün, 16 saat, 21 dakika, 12 saniye, 59 salise, 22 minisalise sürdü yolculukları. Yani kısacası yarım yıl sürdü. Bir savanaya geldiler. Kendilerine bir yer buldular.

Artık doğal ortamlarındaydılar.

Fulfa’nın çocukluğundan beri kurduğu hayal gerçek olmuştu. Ancak bir sorun vardı. Fulfa ailesini çok özlemişti ve ortalıkta kimsecikler yoktu. Aradılar, aradılar, aradılar derken Fulfa’nın ailesinin bir tahtaya bağlandıklarını gördüler.

Birlikte Fulfa’nın ailesini kurtardılar. Artık ikisi de Afrika’da Fulfa’nın ailesiyle birlikte mutlu mesut yaşıyorlardı.