📌İmtiyaz Sahibi: Recep Bilal Aksu 📌Genel Yayın Yönetmeni: Tuğba Coşkuner 📌Proje Ortağı: Rebi Akademi 📌Şef Editör: Büşra Nur Karaca 📌Yürütücü Kadro: Tuğba Coşkuner, Recep Bilal Aksu, Büşra Nur Karaca, Osman Büyükmutlu 📌Bu dergi Rebi Akademi atölyelerinde yetişen çocuklar tarafından çıkarılmaktadır. Çizeri belirtilenlerin dışındaki çizimler ve kapak görseli Recep Bilal Aksu tarafından yapay zeka ile oluşturulmuştur.

Yazar: Hümeyra İşcan (14 yaşında) Çizer: Şevval Koçoğlu (11 yaşında) Editör: Bilge Sahra Özmen Sabah kalktığımızda her yer bembeyazdı. Kar yağmıştı ve aralıksız yağmaya devam ediyordu. Karın yağarken çıkardığı sesin yanı sıra başka bir ses daha çıkıyordu. Bu ses apartmanımızda yeni bir şeyler olduğunun habercisiydi, emindim. Ama komşularımız bu sefer işin dozunu kaçırmıştı. Bundan da emindim. Annem, “Dayanamayacağım ben,” dedi ve en muhabbetli komşusuna gitmeye karar verdi. B

Yazar: Zeynep Kilci (13 yaşında) Çizer: Nahide Rana Can (12 yaşında) Editör: Bilge Sahra Özmen Kuzey kutbunda soğuk rüzgârlar esiyordu. Molf gözlerini açtı. Ben uyanır uyanmaz çocuk çığlıkları ile irkilmiştim, Molf ise oralı değildi. Aksine çocukların oyunlarına katılmasın mı? Uyanmak zorunda kaldım. Molf ve çocuklar birlikte top oynadılar. Topları ilginçti. Buzdan oluşuyordu. İri cüsseli bir mamut olan Molf oyundan oldukça keyif alıyor gibiydi. Kafasına, hortumuna isabet ede

Yazar: Muhammed Furkan Şen Çizer: Esma Kaya (11 yaşında) Editör: Hatice Ebrar Dürüyen Profesör Pi Kare o sabah da kestirmek istiyordu. Ama kapısına gelen kargoyu almak için tembelce ayağa kalktı. Kapıyı açtığında kargocu, karşısında saçları darmadağın olan, pijamalı bir adam görünce şaşırdı. Arkada evin ne kadar dağınık olduğunu gördü ve “Böyle bir evin böyle bir sahibi olması normaldir herhalde,” diye düşünüp “Profesör Pi Kare siz misiniz?” diye sordu. Profesör başını sallad

Yazar: Elfida Küçükdal (14 yaşında) Çizer: Elif Alparslan (11 yaşında) Editör: Zeynep Asya Fazıloğlu Herkese merhaba! Adım Sevha. Ben 802 yaşında bir hayaletim. Durun, hemen, “Aaa!” demeyin, kimseye benden zarar gelmez. Ama benim zararsız sevimli bir hayalet olduğumu sadece en yakın arkadaşım Züko biliyor. Artık onunla aynı evde yaşıyoruz. O çok komik bir zürafa. İsterseniz size tanışma hikâyemizi anlatıyım. Evet, dediğinizi duyar gibiyim. O zaman hazırlanın, hikâye başlıyor

Yazar: Ali Hamza Akgül (14 yaşında) Çizer: Yiğit Eğdir (10 yaşında) Editör: Elif Bilge Turna Bir Nisan sabahı, güneş ışınları güverteye vuruyordu. Okyanusun kokusu kamaralara kadar ulaşıyordu. Ama bu güzel günün tadını çıkarmak yerine oflaya puflaya şifonyerin üzerinde bekleyen altın bir yüzük vardı. Yüzük çok dertliydi. Her gün takılmamanın üzüntüsüyle “Hiç taşım yok, hiçbir özelliğim yok çok sıradan bir yüzüğüm, beğenilmiyorum, keşke madenden hiç çıkarılmasaydım,” diye söyl

Yazar: Asya Kahraman Çizer: Gökçe Demirci (10 yaşında) Editör: Bilge Özsoy Sıcak ve boğucu bir gündü. “Şangıırtt!” diye bir birçok ses duyduk. Baktık ki sokaktaki dükkanların camlarını bir çocuk levyeyle kırıyor, esnaflar ise buna hiçbir şey demiyordu. Bu olaydan sonra kaos çoğalmaya başladı. Hırsızlıklar, kavgalar, anlaşmazlıklar arttı. 2025 yılında büyüklerimiz, bol bol kullandıkları sinir ilacının yan etkisi sebebiyle tepki verme ve dur deme duygusunu yitirdi. Aileler hiçb

Yazar: Elif Eylül Ezber (14 yaşında) Çizer: Ayşe Tezel (10 yaşında) Editör: Meryem Nizamoğlu Gökyüzünün her zaman gri ve puslu olduğu, etrafı toz duman içerisindeki Tebonya’ya hoşgeldiniz. Burada ilk olarak pencereden başınızı uzattığınızda iş makinelerinin uğultulu gürültüsü eşliğinde fabrika dumanı ve egzoz gazıyla karşılaşırsınız. Ardından devasa beton yapılar ve fabrikalar çarpar gözünüze. Etrafınız tamamen sarılıdır. Neyse ki binaların ardında içindeki balıklarla şırıl ş

Yazar: Muhammed Furkan Şen Çizer: Berra Toparlı (10 yaşında) Editör: Nahide Rana Can (14 yaşında) Bu olay 2052 yılının soğuk bir kasım günü gerçekleşmişti. Sıradan bir gündü, yetişkinler işte, çocuklar okuldaydı. Sadece birkaç saat sonra tüm hayatlarının değişeceğini kim öngörebilirdi ki? Saat öğleden sonra dört civarı bir gariplik olmaya başladı. Gündüz olmasına rağmen ay gökyüzünde görülebiliyordu ve sanki giderek yakınlaşıyordu. Ama insanlar bunu fazla umursamadı, sadece b

Yazar: Haticegül Bogoçlu (13 yaşında) Çizer: Ayşe Yıldız (11 yaşında) Editör: Elif Bilge Turna Bugün tarihe geçecek bir gün. Çünkü tarihte ilk defa uzaya çıkılacak. Tabii hayvanların çıkışını saymazsak. Ben bir uzay mekiğiyim ve bu tarihi olaya şahit olacağım için çok mutluyum. Benden bahsederken hep Columbia diyorlar. Sanırım bu benim adım. Uzay’a benden önce başka bir mekik ile hayvanlar çıkmış. Uzaya çıkan dişi hamam böceğinin uzayda tam tamına otuz üç yavrusu dünyaya pard

Yazar: Ahmet Salih Sevgi (14 yaşında) Çizer: Ahmed Eren Öztürk 11 yaşında) Editör: Bilge Özsoy Güneşli bir yaz günüydü. Bilirsiniz, yazın sinekler, sivrisinekler, arılar evlerimize dolar. Bu ekipten olan Sinek Vızavu, maalesef ekibin evden kovulmuş grubundandı. Ama ne yapacaktı ki? Dışarıda kalınca yanıyor, içeride kalınca insanların ‘sineklik’ dediği şeyin tadına bakıyordu. Çöplüğe gidiyordu ancak çöp kokusundan artık bıkmıştı. Soğukta neyse de, sıcakta keskinleşen bu koku h

Yazar: Zeynep Irmak Haspolat (13 yaşında) Çizer: Zehra Yılmaz Editör: Meryem Nizamoğlu Aris, şehir merkezinden çok uzakta, dağların eteklerinde, her yerinden şırıl şırıl akarsular akan yemyeşil ormanlarla kaplı, verimli topraklara sahip bir köyde yaşıyordu. Köyde yaz gelip güneş ışığını en canlı renkleriyle gösterdiğinde arıların nüfusu artmıştı. Mutlu şekilde yaşayan halk bundan huzursuz olmaya başlamıştı. Halk sürekli muhtara arıları şikayet ediyordu. "Arılar, yemek yerk

Yazar: Sümeyye İsra Çavdar (13 yaşında) Çizer: Ali Umut Ören (14 yaşında) Editör: Nahide Ran Can (12 yaşında) O gün Gofret Leo bir gürültü ile irkildi. Annesi ve babası ivedilikle bavullarını hazırlıyor, ara sıra gelip Leo’ya çabuk olmasını söylüyordu. Leo ise etraftaki değişik kıyafetli fabrika çalışanlarına bakıyor, bir yandan uskumru salatasını yiyordu. Leo, ailesi ve arkadaşları büyük bir gemiye bindi. Leo hayatında ilk kez gemiye biniyordu. Güneşten yanan Leo bir yandan

Yazar: Hümeyra İşcan (14 yaşında) Çizer: Berra Kandemir (10 yaşında) Editör: Zeynep Sare Koyun (14 yaşında) O gün hava güneşliydi. Sahibim Sakpi pek mutsuzdu. Çünkü çizgi film izlemek için açtığı televizyonda şu haberi gördü: “Sayın seyirciler, bugün Millli Eğitim Müdürlüğümüzün aldığı karara göre, çocuklar artık uyumayacak. Uyudukları vakitlerin yerine daha çok ders çalışacaklar. Aynı zamanda çocukları uyutan çocuk uyku perileri, bu işe razı gelmemelerine rağmen, belli bir m

Yazar: Ali Hamza Akgül (14 yaşında) Çizer: Ayşe Selin Köksal (11 yaşında) Editör: Meryem Nizamoğlu Ben yoktum. Siz de yoktunuz. Hiç bir şey yoktu. Neden mi? Çünkü Evren de yoktu. Peki şimdi nasıl var? Ben neyim? Her şeyden önce ne vardı? Sadece hiçlik. Az sonra hepsini anlayacaksınız! Tamam tamam, biraz abarttım galiba. Hepinize merhaba insanlar! İnsanlar diyorum çünkü ben bir insan değilim, sizler de… Ben Yvad. Ama ben neyim söylesenize? Mis kokulu, sapsarı ve dombili bir Ka

Yazar: Zeynep Ecrin Zengül Çizer: Aişe Küçüktüfekçi (9 yaşında) Editör: Şevval Yaren Çakır Karanlık bir gündü. Hangi gün olduğunu bilmiyordum çünkü her denizanası gibi ölümsüzdüm, bu yüzden günleri saymama gerek yoktu. İnsanlar gitmişti, dünya artık yaşanabilecek bir yer değildi. Her yer kirliydi. Çok kirli. Koskoca dünyada bir biz kalmıştık, denizanaları… Dünya sessizliğe gömülmüştü. Ne martıların çığlıkları, ne gemilerin sirenleri nede balıkçıların heyecanlı kahkahaları var

Yazar: Nesibe Yelken (10 yaşında) Emir’in en sevdiği şey gökyüzünü izlemekti. Her akşam apartmanın çatısına çıkar, bulutların şekillerini tahmin etmeye çalışır, bir gün balığa, başka bir gün dev bir kaleye benzeyen bir bulut görür. Onu en çok etkileyense gün batımıydı. Çünkü her akşam gökyüzü farklı bir renge dönüşüyordu. Turuncu, pembe, mor… Sanki biri görünmez bir fırçayla gökyüzünü boyuyordu. Bir akşam çatıda eski bir kavanoz buldu. Tozlu ve kapağı hafif paslanmıştı. Şaka

Yazar: Fatma Zehra Demirci (13 yaşında) Eski zamanların birinde, ünü tüm ülkeyi sarmış bir kukla ustası yaşardı. İnsanlar gösterisine gelir, korkudan isimlerini unutup çıkarlardı. Ama her hâlükârda, gösteriye bir daha gelmek için can atarlardı. Bu kukla ustasının gösterilerinin bu kadar ünlü olmasının bir nedeni vardı. O, insanların korkularıyla güçlenirdi. Gösteriyi izlemeye gelen seyirciler ne kadar korkarlarsa, gösteri, o kadar görkemli oluyordu. Şöhreti günden güne artan

Writer: Zeynep Irmak Haspolat (13 years old) Illustrator: Zehra Yılmaz Translator: Nefise Karaduman (12 years old) Aris lived in a village which was far away from cities, close to the mountains, covered with lush green forests with small rivers everywhere and had very fertile land. When summer came to the village and showed sunlight in its brightest colors, the number of bees had increased. Folks living in the village happily, started to be annoyed by the bees. Folks kept com