Alya'nın Uzaylı Arkadaşı

Yazar: Eslem Doğru (10 yaşında)

Editör: Muhammed Yusuf Doğan (13 yaşında)

Çizer: Ali Umut Ören (14 yaşında)

Yolunuz Gizemli Ormana düşerse, temiz havayı içinize çekerek, uzun ve kıvrımlı patikayı takip edin. Önünüze yapraklarının rengi mor ve pembenin karışımı olan görkemli bir meşe ağacı çıkacaktır. Meşe ağacının arkasında bir tabela var. Tabelada Sürprizler Sokağı'nda bulunan evler ve kapı numaralarını göreceksiniz. Tabelanın altında şöyle yazıyor: “Sürprizler Sokağı'na Hoş Geldiniz”, şifreyi söyleyiniz. Aramızda kalsın, şifre: sürpriz. Sürpriz kelimesini söyleyince iki adım geri çekilin. Yoksa bir anda açılan kapı şaşkınlıktan küçük dilinizi yutmanıza ya da korkudan bayılmanıza neden olabilir. Kapıyı açın ve manzaraya bakın, Sürprizler Sokağındaki Ay Apartmanın on numarasına gidip Alya’yı ziyaret etmeyi unutmayın. Çünkü canı çok sıkkın. Annesi ve babası çalışıyor ve Alya evde yalnız kalıyor.

  Alya bu yaz düzenlenecek olan oryantiring yarışmasına katılmayı hayal ederken eline kumandayı aldı ve televizyonu açtı. Gözü yine uzaylılarla ilgili olan haberlere takıldı. Haberlerde bilim insanlarının uzaylılarla ilgili araştırmalarının sonuna geldiğini söylüyorlardı ki tam o anda dış kapının sesini duydu. Gelen anne ve babasıydı. Heyecanlı bir şekilde uzaylılarla ilgili konuşuyorlardı. Anlaşılan işyerinde bu konu açılmıştı. Babası Alya’ya uzaylılarla işbirliği anlaşmasının imzalandığını iki güne kadar geleceklerini söyledi. Annesi uzaylıların bize ulaşım, sağlık, eğitim gibi konularda yardımcı olabileceklerini, onların bizden daha hızlı hareket edebildiklerini ve dönüşüm geçirebildiklerini söyledi. Ayla çok heyecanlanmıştı. Bu iki gün boyunca inşallah uzaylı bir arkadaşım olur diye dua etti. Uzaylı arkadaşıyla oryantirig yarışmasına katıldığını hayal etti.

Beklediği gün gelmişti. Alya uzaylıları karşılamak istiyordu. Uzaylılar için sürpriz pastası ve hoş geldiniz kurabiyeleri yaptı. İşi bitince bardaklar ve limonata dolu sürahiyle dışarı çıktı. Uzaylıları karşılamaya gelen komşuları da oradaydı. Herkesin elinde ikramlar vardı. Tam o sırada büyük bir gürültü koptu. Yukarıdan yarısı uçağa yarısı gemiye benzer bir makine indi ve kapısı açıldı. Heyecanlı ve çok meraklı bir şekilde onları bekliyorduk. Önce uzaylıların kralı Kır 517 ve yardımcıları, sonra da uzaylı halkı indi. Ortalık tam şenlik alanına dönmüştü. Herkes uzaylı kralını karşıladı. Sonra ikramlar, hediyeler, konfetiler… Alya hemen kendi yaşlarında bir uzaylı bulup ona yaklaştı. Uzaylı:

-Merhaba yarı uzaylı ama adı dünyalı arkadaşım.

 -Daha arkadaş olalım demeden arkadaş mı olduk yani?

-Bizim oralarda konuştuğun kişiye arkadaşım demek bir gelenektir.

 -Bizim buralarda tanışmak çok önemlidir…

Alya ismini yeni öğrendiği uzaylı Sei138’e oryantiring yarışmasından bahsetti. Bu yarışma Sei138’ in çok hoşuna gitti. Sonrasında Alya’nın teklifi üzerine yarışmaya katılmayı kabul etti.

Yarış günü geldi çattı. Bütün hazırlıklar tamamlandı. Alya ile Sei138 bir grup ve rakip bir grup vardı. Rakip gruptan bir çocuk:

-Şunlara bakın, biri bula bula kendine uzaylı bir arkadaş bulmuş.

Diyerek dalga geçti. Alya söylenenleri duymazlıktan geldi. Bu yarışmayı kazanmayı çok istiyordu ve odağını tamamen yarışmaya verdi. Yarışmaya her iki grup da ellerindeki haritalarıyla koşarak başladı. Alyaların önüne bir göl çıktı. Gölün etrafını gezerken havlama sesi duyuldu. Alya köpeklerden korkuyordu, bağırarak kaçmaya başladı. Bir anda elindeki pusula ve harita göle düştü. Üzerine sıçrayan su damlalarıyla bütün ümitleri kaybolmuştu. Annesinin söylediği şey aklına geldi Uzaylılar dönüşüm geçirebilir demişti Alya’ya, Hiçbir şey söylemeden döndü ve arkadaşına baktı. Sei138 ne yapması gerektiğini anlamıştı. Yüzme paletine dönüşen ayaklarıyla bir balık gibi suya daldı. Pusula ve haritalarını bulup yarışı tamamladılar, hem de kazanan grup olarak, O gün yarışmayı kazandılar ama asıl kazandıkları şey; gökyüzü kadar geniş bir dostluktu.